Görünmüyor Yüzün

derinlerimde binlerce senle dolu bir deniz

gözyaşlarınla beslenen

ağlamayasın diye kendini sömüren

bittiğinde gözlerin için öldüm diye kuruyan,

ıssızlaşan.

mahzenimde binlerce acı

hepsi muhtaçlıktan düşmüşler avuçlarıma

hayatının kalbi delik olanlar var aralarında

çocuğunun gözleri kör olanlar

seviyorum diyip kandırılmışlar en kötüleri

müebbede döndürmedim hiçbirinin cezasını

idamlarında ısrarlı

biraz da mutluluğa özlemliyim

yine de sordum son isteklerini

son bir isteği var acılarımın

güzelliğinin şahitliğinde ölmek istiyorlar

seni görüp temizlenmek

kırk tas sudan daha azizce geliyor bu tavır

kırk tövbeden daha kuvvetli

güzelliğin bir günah temizleme ayini.

kabuğumun altında yaşanmamış duygular

eline değilmemiş meryem kadar masum

sevilmek diyorlar adına

hiç hissettirmemiş kendini

ayaklarını yerden kesermiş

uçmak gibiymiş

bir üst katman,

astral seyahat hissi

bunun gibi hikayelerden örülüymüş,

benim penceremden masum diye sen görülüyorsun

ne kadar yakın

benim penceremden görünmüyor ama yüzün

karanlıkta da bakıyorum

aydınlıkta da.

uzaksın

oysa hem aç karnına hem tok karnına

içiyorum varlığını

hem de günde üç kez

içime işliyorsun sessizce.

yaşadığım evrenin dört üçü kaplıyken suyla

ben senle kaplıyım asice

senden hayaller kuruyorum

yaşıyorum mutlulukhane dediğim içimde.

dört mevsim üzülüyor kalbim dünyada

duysam gönül alan bir şarkı dilinden

beni sev makamından

bir kupleye de razıyım

yeter ki söylesen...