Gövdesinde Kainatın

Sis dolu sokaklarda,

Kışın rehin aldığı bir çorak bedenim.

Sırf Allah istiyor diye, hala canlıdır bedenim.

İnsanlar,

Suyu bulandıran,

Hayatı yaşanmaz kılan insanlar

Sizinle bir hesabımız var ise şayet

Varsın ihtilal olsun bütün isyanlar

Zemheride ,

Küçük bir kulübede, nefesimde şiirler

Bedenimde ise sarılmamış yaralarım var benim

Ellerim metrepoller kadar sisli,

Saçlarım bir orman kadar traşsız

ve hayallerim babamın işçi yüreği kadar uçsuz bucaksız.

İnsanlar,

Ah insanlar!

Çoğunuzu tanıyorum

Bir kısmınız zalim

Bir kısmınız alim

Bir çoğunuza kahkaha attırdı biliyorum

Benim bu haykıran halim

Çam kokan bir köyden geçmiyor artık şairler

İlham sunmuyor ne yer ne de gök.

Herşey rehin

Bir çok kere yarıldı nice göğüs kafesi

Kitaplar önünden başı eğik geçen insanlarla dolu

Ve bir sessizlik aman Allah'ım!

Sanki yer küre yerinden oynuyor.

Ama ne hazin bir hezimettir ki ,

Bunu insanlar nedense hiç ama hiç bilmiyor.

Olmuyor,

Ama neden , ama niçin ?

Yaşayan ölülerle doldu,

Dünyanın içi.

Hadi yine kulak tıkayın, yine boş verin

Sırtıma yükledim götürüyorum, içimdeki serzenişi