Göz Damlası

Kalbim haykırıyordu yalnızlıklara

Göğüs germiştim karşımda duranlara

Dem misali sevdadan anlamayanlara

Ne desem gönül bilmez insanlara...

Niçin kelimeler yer tutamaz

Neden insanlar kör döğümden uzaklaşamaz

Kaldırım taşları neden konuşamaz

Deniz gördüklerine neden şahit olamaz...

Yudumladığım çayı tadı kalmaz olmuş

Gül sevdadan; insan koku alamaz olmuş

Göz damlasının tadı kayıp olmuş

Buhar misali yer tutmayan sevdalar ibret olmuş...