Göz Gölgelerimde Göç Etme Bu Gece...

Ergenlik tüyleri kadar utangaç

Bulutu evcilleştiremeyen göklerin gölgesinde

-gece suskun-

Haykıramıyor!

Masamdaki yıldızlar ten sınırında utandı

-yüzüme-

Göğsümde ağlar ürken serçe...

/ ... /

Yaslanmışsın kadim mi dostluğun

Can hıraş bağırma -Artemis yok-

Nereye göç etti eşitliğin anası

Bedevi çöl rüzgârı beyhude

Beni sürükleyin kuzeye

Yedi tepeden dağılmalıyım

Üşüyen yüreğimle

Mendilci küçük kızın mülteci gözlerinden doğduğum sin şehrine

Havada ağırlaşan, us uykusunda eksilen

-o yolculuk-

Sende mi?

Ana yüreğinden /sıcak şefkatin/ soğukluğu kabil

Acı payan doğunun topraklarından sürgün yedin

Tüm hüznü toplanmış gözlerine

Kalubeladan kalma

Mücadele ile pişirilen toprağın korkumsu kokusu

Hasret sinmiş mezar çiçeği gibi üstüne

Anan baban nerede?

Dur gitme!

Yalnızlığının büyüsü kesti ayaza

Ellerimi de tanıyorum

Onlar gecenin duvarına konan

Ölü seyirci alkışlar

Uzun, uzun ağlamalara güldüren -vuslat-

Avuçlarındaki pembe ateşe isi kümeleyen kader

Süzülüp girme geceye sır olsa çatlar

Ara

Ara

Bulamazsın...

Suyunda can havliyle aslını yitirmiş kalbimiz

Kınından sıyrılıp menzile giren muhtevası çelik

Hecelerimden sıkılıp sallamalıyım seninle bu şiirde

Kalkanı düşmüş baharı neden mevsimlerinden kovdun diye

İçimde bir şeyler biriktiriyor

Bazen nelere değmez değerlerle

Onlar ölüdür sakladıklarıyla yaşar

Kahır taşlarıyla örülmüş uçurumlar

Kimi düşer

Kimi düşmez

Habersiz

Buğulanır yoğunlaşan gözlerimde yaş

Huysuzluğumu dizginlemek için

Takılıp gelme gölgemle

Meleklerden ödünç alıyorum kanatlarını

Senin kadar mutlu

Uyumam

Küçüğüm

Kirpiklerinden şehri alıp kaçırırım

-göz gölgelerimde göç etme-

Sen bilmezsin ışığın uykusuzluğunu

Hadi!

Hadi bari bu gece kötülüklerden

Uzaklaş...

Not: Mendil satan küçük kıza...