Göz Ucundan Beri

Savaşın çığlıkları

Beri geldiğinde

Issızlıklar açılırken

Ölümler hep içimize.

Kavranışındır beliricimle

Neşe göze geldiğinde

Ne yaş durur göz, ne heves kurur

O vakit, ölümler gelir hiçimize

Hamle bilmezden hamle mi olurmuş

Vakti yakarı oddan da daha sızı

Hiç dinmez, sanma makberle çare

Ok atılmaz; sinesi, zaten ok yâre

Ne gamze edersin goncayı

Sineyi açmaz iken; yâra

Bilmez misin?

Gülistanı ayrı kılarlar, meğer

Gülşenden imiş sinesi tok yara

Gün avcumda kaldı

Dünse sol ucumda

Çığlıkları arta kalan

Yel salladı, gün kavurdu

Sanırsın mı ki tutuştu?

Şimdi kül ile ne heder

Sen gülşende gülü çiğnersin

Bilmezsin ki gülistanı ah eder.

27.05.2011