Gözleri Çıplak Kalacaktı Çocuğun

donuk bir göz vardı

mavi gülün ardında

ve dilenen

erken nasırlaşmış

küçük bir avucun, göğe bakışı kadar kısaydı sabah

öyle uzundu ki ezan

mahzenlerden kırlangıçları uçuran

firarı ıslak iklimlerde düşecekti kanadı

göçmen masallarında söylenirken şarkısı

zulası hasret

heybesi kan ter

yorgunluk içerken o sessiz çağlayan da

barut kokacaktı

kozalaklar

it pususunda

çığlık

düşerken

derince çukura

gül bir kez daha yapraklarını dökecek

yağmur kokulu toprağa

?' gözleri çıplak kalacaktı çocuğun ?'