Gözleri Hüzün Baba

Bulutlar yürüdü usulca

Bir selanın lahuti yankısında

Toprak yüzlü babanın

Güneş yüklü gözlerinde

Titriyordu

Yıllara meydan okuyan

Nasırlı elleri

Dayanamadı yenildi

Bulutlara sarılmış fidanına

Hep umudu soludum

Güneş gözlerinde babamın

Şimdi solgundu

Ayaz vurmuş bir gül gibi

Toprağa sarılmış ağlıyordu

Bir cevşen d/eri sargıda

Gözleri dalmış anılara

Elde kalan tek hatıra

Halka halka açılan zamanda

Gülen bir göz karşısında

Yetmişine merdiven dayamış

Kırışık alnında zaman

Dalga dalga akıyordu

Darbeler görmüş geçirmiş

Krizlere inat gülmüş

Felaketlerin bileğini bükmüş

Bir selanın lahuti yankısında

Evladının adıyla yakılmış

Gözleri hüzün babam