Gözlerimizin Türküsü

gözlerimizin türküsü

eski bir şehirden bakıyorsun

uzun zamandır yoksul bir annenin gözüyle

isli ve kömür kokan bir şehirden

göçmüş gibi simsiyah uzanan ufka

gidenin ahı kalanın ömrüne yapışır bilmezsin

trenler geçiyor üstelik uzaklarından

kampanaları çıldırasıya uğulduyor elveda elveda

içlerinde el sallayanlar var içlerindeki acıyla

akşam pazarlarında unutulanlara sayıyorsun

kaybettiğin yılları da sakın unutma

gözlerin bir türküye eşlik eder gibi kadın

rüzgara yağmura ve kara aldırmadan bakıyorsun

aşkı tanıdığında çocuktun aldatıldığında da çocuk

şimdi gittiğin yerlerdeki kuşları seviyorsun

çocuklar göğüs kafesinde hala uyuyor kuşları uçurma

kaderin hayattan siyahı da kıskandıran

bir başka renk çalmış iken sen gülümsüyordun hatırla

sarhoş bir adamla yaşamak ise ürkmüş atların

kırılan ayakları için vurulması gibidir bu mevsimde

ilkbahara kadar diren sonrası Allah kerim vurulma

artık iyileşmeyen yaraların var üstelik bilimsel

ruhunun en derin yerlerinde kalan sırlarınla yaşamalısın

ayyuka çıkmış bir haber için de ortalığı olur olmaz velveleye verme

intizarlar duyarsan da bir süre daha duymamazlıktan gel

bizim iklimimizde bu sebeple kıymetlidir yağmur yağmuru bekle