Gözlerin...

gözlerin gökyüzüne çıkan merdivendi

bakışlarınsa basamakları

her kapayışında gözlerini bana

birde bakardım ki

yol bitmiş

gözlerinin ucu uçurumunda

ben derinliklerine

düşmekteyim

-ışık kuşlarından da hızlı-

çünkü yaralı bir kuş büyütmüşüm içimde

uçamayan

düştüğümü hatırlıyorum da

yaralı kuş izleri olmalı

arkamda asılı kalan

gökyüzüne bakıyorum şimdi

ağlıyoruz yıldızlarla aramızda

merdivenin yokluğunda

şiirimdeki sözcüklerim ıslanmış sana

kırılmış satır uçlarımdan

ay damlamakta