Gözlerin Bulut Sanki

Nefesin nem kokuyor,

gözlerin bulut sanki.

Kirpiklerinden devrilerek gelip,

yanaklarına yığılan gözyaşların sim mi yoksa?

Düşürdü sesin, yüreğimi avuçlarıma.

Pelteleşti dilim, elim teslimiyet fırkasında.

Yağmur gibi asıldı,

iki ucu yanmış yakama.

Gökyüzüm dün sanki damla damla üzerime yağan,

Bir bir içerimi eriten.

Neden, niçin şimdi.

Gölgelediğin yüzünü göstermen, gülüşünü vurman.

Bir müzik kutusundan ışıltılı sesini duymam.

Damıttın yüreğimi.

Gecemin eşiğinde kundaklansa da rüzgârın

Ne kör olsun sözün, ne ayrılığa çevrilsin yolların.

Saklamış olsan da yüreğimin fısıltısını kulağımdan,

gelip geçmedin gözümden, öylece kaldın.

Meltemleri esir ettin aklıma.

Düşürdün kar tanelerine benzeyen gözyaşlarımı saçlarıma.

Sessizliğine

Üşürüm bin kere çıkmaz ki sesim.

Yokluğuna

Rüzgârın ıslığı oldu, seni çektiğim nefesim.

zekeriya duman