Gözlerin Konuştuğu Dil

Yokluğun kadar hissediyorum varlığını

Beni hissettiğin kadar yoruluyorum seni sevmekten

Soğukluğun sürdürdükçe yürek yangınımı

Çırpındıkça batıyorum umarsızlığın denizinde

Bir çiçeğin tabiata seslenemediği gibi

Haykırıyorum seni sevdiğimi susarak

Ertelenen arzular yaşanmamaya mahkumdur

Baharsız tükendi ömür mevsimleri sayarak

Boşuna değil yüreğimizde akan ırmaklar

Coşkun bir denizde maviye hasretliğimiz sebepsiz değil

Terketmez türkülerin diliyle yas tuttuğum geceler sırdaşlığımı

Kır çiçekleri yeniden açar güller solarken

Ayrı kalpler yıllar geçsede hep aynı acıyı hisseder

Yıllar biter ama gönül yolları bitmez

Sonuna geldiğini sandığın yerler birer duraktır aslında

Sen yolculuğu zorunlu bitirirsin,dert hiç bitmez oysa

Güneş hep geç kalırmış gibi doğar

Sen bir havadasın mevsimler başka bahardadır

Gerçeklerle düşler yerini kaybeder

Bir tek o kalır yüreğinden hiç gitmeyen

Her bildiğini söyleme ama her söylediğini bil

Çünkü dünyanın her yerinde aynıdır gözlerin konuştuğu dil...