Gözlerin ve Ruhum

Zaman bir anlığına duruyor,

Gözlerin gözlerime değdiğinde,

Bünyem eriyor, gözlerine yenik.

O şarap rengi dudakları,

Aklımı öyle bir uyuşturuyor ki,

Sözlerim anlama muhtaç kalıyor,

Aynı benim kaldığım gibi.

Saçlarının sarısı, güneşin ışığında yaşam fısıldıyor,

Sessizce uçan yapraklar önünde diz çöküyor.

Kızarmış yanaklarına tebessümle dokunan kar taneleri gibi,

Ruhum gökyüzünden sana süzülüyor.

Gözlerinin rengi bürümüş gözlerimi,

Etrafımdan ayrılmıyor, sarmalıyor beni.

Şarkılar mı anlatsa duygularımı,

Sözlerim mi çizse tarifsiz güzelliğini?

Satırlara dizdiğim duyguları en nüktedan şiir yapsam,

Yoksa çoktan içimde mi yaşıyor?