Gözlerinden Aşkı Öğrendim

Kimseler anlatmadı

Kuşlar da söylemedi

Hep bir başıma yaşadım

Mavi değildi gönül atlasım

Hep kurak iklimlere indim

Bakışın uzun nehirler gibiydi

Ve ben

Gözlerinden aşkı öğrendim

Ellerime kederin bin türlüsü yayılmıştı

Gam rüzgarlarını dinlerdim penceremde

Karanlıklar beni uzaklara akraba kılardı

Sen çıkmasaydın karşıma

Yeşilini fark etmeyecektim ağacın

Kalınlaşacaktı alnımdaki yalnızlık çizgisi

Dokunuşun bir kuşun parmakları gibiydi

Ve ben

Sözlerinden aşkı öğrendim

Nasıl tuhaftım sen ilk merhaba deyince

Ömrümde bir milattı şehirli gülüşün

Al basardı yüzümü adını söyleyince

Can attıydım seninle tekrar çay içmeye

Hiçbir güneşle ısınmayan yüreğim sana ısındı

Ve ben

Yaktığın ateşten aşkı öğrendim

Ve ben seni sevdim