Gözlerinden Seni İçir Bana

Bir cümlelik şiir içtim yokluğunda

Boğazıma takıldı son cümlem

Yutkunamadım...

Kendimi arıyordum sen nöbetlerinde

Elimde kalem

Namlusunda tek kelime

Şiir/sizim...

Kimliksizdim

Terk edilmiş bir şehir gibiydim

Kendimi arıyordum dilaltı çığlıklarımda...

Senin nöbetini tutarken gecede

Yokluktu şiirler, şarkılar ve gözlerin

Kısaca yokluktu hayat...

Durduramadım kalemimi

Kestim şiir damarımı

İsyan cümleler aktı geceme

Bir yanım bağırırken ben ölemem diye

Diğer yanım sessizdi, etkisizdi

Ve gözlerine yazıyordu son şiirini

Kimliksizdi...

Son bir isteğim senden

Gözlerinde yaşat beni...

Hep o şarkıyı çalmanı bekledim

Tutarken nöbetini

Mahur bestelere susamıştı yüreğim

Lakin

Ne çalacak besten vardı

Ne mırıldanacak bir şiir

Boş ver be şairem boş ver

Çoktan akıntısına aldı beni nehir...

Savruluyorum şimdi

Bir sana bir hayata

Kaybettim dalgalarda kendimi

Hafızam kayıp sana...

Şimdi beni çal

Sen nöbetlerimden

Çal beni gecelerden

Ve gözlerinden seni içir bana

Nöbetim bitti bu gece

Sarhoşum yine sana...

İki kelama lal oldu dillerim

Hadi sustur beni...