Gözümden Akan Şiir
Gönül penceremi açmaya çalışsam
Menteşesi paslanmış duygularım gıcırdıyor
Sokağımdan geçmeyen postacı
Zarfı karşıdaki dağa fırlatsa
Kayaları delip çıkacak narin bir çiçek
Efkarım izmaritle atılmıyor
Komşu limon ve elma ağacı gelir dertleşmeye
Kırmızı gülüşlerin düşsün diye beklerim
Bir sürü ekşi bulaşmış kuru yaprak savrulur
Gözlerim ayaklarına takılan
Güvercinler uçar üstümden
Çölüme konsa ortalık vaha olacak
Hadi bir şeyler söyle
Olsun
Isırgan otundan oluşsun harflerin
Sıkarım onları belinden
Kızgınsan körükle hapsettiğin bağrışını
Demirden hecelerini üstüne koy erit
Açarım avuçlarımı
Onları hemen kulağıma götürmem
Tahterevalliye salıncağa bindiririm
Hatta onları ip bağlamadan
Mavi gökyüzünde uçurup soğuturum
Hadi artık bir şeyler söyle
Fısılda istersen
Ela gözlü çoban yıldızın kaydı de
Sağırlaştır kulağımı
Bende her gün
Ilık ılık gözümden akan şiirle yıkayıp
Beyaz sayfalara sarayım haberini