Gözümden Sakındığım

akşam ille bana kırgın sarılar kirliyken üstelik

kırlangıçların telaşı bitti dışarıyı duyamıyorum

üzgün kaldı bulutların toz rengi akşamüstleri üzerimde

kahırlı istasyon zamanlarıyla atılıyorum ağlamaya

yarınları yarınsız günlerimde caddelere bakmayı severdim

güneşin yarısını okşadığı büyük binalara güleç

annesinin ellerinden tutan kız çocuğunun esrik hüznü

apartman önü parklarında ölümü öldüren ihtiyar bakışlar

en ince ayrıntısına kadar ölçüsüzce severdim ötesiz

kare kare adım adım kulaç kulaç

gözümden sakındığım yalansızlık için terk ettim edeceğim

yerli yerinde ve düzen içi iç yankılarını ansal tatların

ve vardiyalı işçi kadar sade olmalıyım

kuşkusuzlukla bakmak için denize