Gözyaşlarım Mısralarım
Yüreğime düştüğünde adın
İçimde sönmeyecek bir ateş yaktın
Ben nefes almak için savaştıkça
Kor alevler değil, beni sen yaktın
Ruhumu bedenimden ayırdın yar...
Aşk haykırdıkça sessizliğine
Daha da duymazdan geldin
Saklandın o kahrolası bensizliğine
Beni nefesine hasret bıraktın yar...
Oysa ! Şair''in dediği gibi
?umuttu bana sesin
Bir gel desen
Bin kez koşardım sana...''
Ama sen anlamadın ve ben yandım
Varlığına ?hasret'' dedirttin yar...
Bir kez olsun aşkla baksaydın bana
Gözlerime kalmazdı ihtiyacım
Rengimi katardım sendeki okyanusa
Birlikte akardık sonsuz maviliğe
Hem bedenime bile yoktuki ihtiyacım sen varken
Gözüm , kulağım, sesim olurdun
İkimize bir sen yeterdi yar...
Gittin ve dönmedin de söyle ne oldu ? Mutlumusun sanki
Doğan her günde bir umudun var mı aşka dair?
Söyle, mutluluğu aradığın o gönüller
Seni seviyor mu benim sevdiğim gibi deli ?
Ve benim gibi masum
Yoksa aşktan çoktan vaz mı geçtin yar ...?
Şimdi bir şehir kadar uzağım sana
Yanındayken bile aslında yanında hiç yoktumki
O yüzden ben mesafeleri hiç mi hiç saymadım
Aşkta hiç hesap kitap tutmadım
Nicelikli değil nitelikliydi sevdam yar...
Yıllar geçti, biz yaşlandık
Ama ayrılık hala genç
Acısı aynı derinlikte
Ve hala dağlıyor yüreğimi
Yokluğunla yaktığın o ateş yar...
Her adımımda kendimden uzaklaşırken
Biraz daha sensizliğe yaklaşıyorum
Tutamıyorum içimdeki beni, gidiyorum
Kayboluyorum kendimde, beni bulamıyorum
Her an ölüme değecek gibi atıyorum adımlarımı artık
Ama korkmuyorum toprağın altında çürümekten
İnan yerin üstünde çürümek daha kötü yar...
Ah! Bu bitmeyen zindan gecelerde
Yokluğun sancılanırken, ne vakit gelsen aklıma
Ruhum ağlıyor küçük bir kız çocuğu gibi
Susturamıyorum, ne söylesem kanmıyor bana
Keşke sen usulca bir şey söylesen kalbime o an
Ben yine inanmasam, ama yine de sussam yar...
Kalbine hüzünlendiğimde dokunmam boşuna değil
Her bir gözyaşım bir mısra demek, anladım
Aşkımın kalıntıları saklıdır dizelerde
Şair ağladığında, yaşları şiir olur akar yüreğine
Gülen şiirim olmadığını fark ettiğimde anladım
Biz seninle aynı mısralarda bile doyasıya yaşayamadık yar...
Seni sevmek acı çekmek olmamalıydı oysa
Hani sevmek ?Erdem'' demekti
Sonumuzda ayrılık değil vuslat yazmalıydı sevgili
Ve her vuslatta bir ?Bahar'' olmalıydı
Ama olmadı, olamadı
?Aşk'' kandırdı beni, hayallerimi öldürdü
İsyanım var bu riyakar sevdaya yar...
Birbirimize esirgerken gerçek aşkı
Kim bilir daha kaç tene değecek bedenlerimiz
Yalan yere kaç kez aşkı sunacak dudaklarımız
Ama ben unutmam yüreğinin güzelliğini, teninin kokusunu
Sen de olur ya bir gün özler de ararsan ?Sade'' ni
Yüreğindeki o aşk izinde bul beni yar...
Şimdi isimsiz karamanlar gibi sürüldük
İstemediğimiz ecnebi hayatlara
Bir mülteci gibi kaçarak yaşamak mı yoksa
Biçare her aşığın kaçınılmaz sonu
Lakin gönül sevmediği gönüle ?vatanım'' diyebilir mi hiç, söyle yar...
Sorularım aklımın sınırları çoktan aştı
Kalbim bulamadı hala yanıtlarını kendinde
Artık cevaplarımı da sen de arıyorum
Ama bu sessizliğinde duyamaz oldum
Yüreğine haykıran kendi ölüm çığlıklarımı bile,
Duymuyorum, görmüyorum, hissetmiyorum seni artık yar...
Ey İçimdeki sen !
Nerdesin...?
aşka dair yazılmış çok güzel bir şiirin yüreğimde yarattığı dizeler...
28 Mart 2012
Muğla