Gül Cemalinle Sevişmeyi Unuttu Ellerim

* Taş Plak *

Sımsıkı sokuluyor koynuma

sabah ayazı kisvesiyle özlemin

anılar zalim bir geçitte yine

yalnızlığın sığlığı oldukça derin

Şimdilerde hasret zambak kokuna

gül cemalinle sevişmeyi unutan ellerim

bildiğinden daha solgun öylece

mumun titrek alevinde üşüyor gözlerim

En sevdiğin taş plak gramafonda

verandadan sokağa taşarken Münir Nurettin

yokluğunu soluyorum bu gece

masamda natamam son şiirlerim.