Gül Harmanı Zihnim....

Hırçın dalgalarında Karadenizin

Durulur yüreğim...

O coştukça ben dinerim

Derdimi alır sırtıma sevgimle belerim...

Şaire son kelamımı edip

Alır arkama Karadenizi mavilikten yeşile giderim...

Nefesimi nefesine kattığım gece

Döner sırtını bana Karadeniz...

Çiçek açmış dalları barındırmaz beni...

Sinesine sakladığım ismini

Alır yellere verir...

Her gidişinde Karadeniz benden ümitsiz...

Hey başımı omzuna dayadığım Karadeniz...

Derdimi heybetine gömdüğüm...

Yasına geldiğim topraklarda

Sen dolu Karadeniz türküleri

Ağıt olur yüreğimde...

Gül harmanı şimdi zihnim...

Şafak vaktini bekler açmak için

Bir tek seni deremedi bir tek senle gülemedi

Ona yanar ve Karadeniz ağlar...

Karadeniz coşar ben yanarım

Geçmişine geçmişimi katarım...

Canımın dermanı olan maviliğiyle

Katarım geceme denizi...

Boğarım düşümdeki seni...

Mühürler kalbim kalemini kırar beynim yok oluşun...

Bir türkü eşlik eder sana...

Sesi inceden karışır geceye...

Sende dinle gönlümdeki hapsinde...

?canım sesemi geldin

Kadem basamı geldin...

Sağ olsam gelmez idin...

Öldüm yasamı geldin...?

Ben devam ederim düşlerimden seni itmeye...

Esmer canına yandığım

Hoyrat Karadeniz kokulum...

Şimdi seni hayallerimle Karadeniz de boğdum...

Dalga sesleri şahidim...

Derin maviler mezarın şimdi...