Gül Kurusu Kırıkları

yazgımda gül kurusu kırıkları

hüzne sıvanmış hatıralar

ve hala büğümemiş içli bir çocuğun

kelebek bahçesinde puslu bakışları

neredesin ey ömrümün akşam üstü vakti

ben sana küsmedim,ki

iki dudağımda düştün hicrana

dilimde lal diye sustum adını

kadeh kırıklarına saydığım al sızım

soluğumun ahile nakaratı

viran yerim

ağustosta kar tanem

bu yırtılan kaçıncı sayfam

kaç satırda geceye vardı kalem

noktalardan sonra gelmeyen sabahlar gibisin

hep karanlık hep karanlık

ey son adresi şikayetimin

ey başımı yasladığım kilti öyküm

bitmeğen sızımın saklı masalı

sustuğum yerdemisin