Güldem Gemisinin Muvazzaf Mahpusları

Güldem...

ıssız denizlere vefa taşıyıcı,

alaborasız düş yığınağı,

şiir tapınağım,

...dualarımla geliyorum

Aşkın tekfiri ile kalbin sefiri

bir anda bir gemide,

neye hikmet? kime hizmet?

birkaç bin yıllık kehanet..

süzülür köpük üstü sözcükler

kırlangıç balıklarıyla zıplaşır,

birazı mürekkebe

birazı da

deniz aşırı düşleşmelere dalar

bu sefineyi sancılı sanır

binmemiş kimi zihniyetler

zahmeti mahlaslı yol

burnu selametten yoksun,

her daim ilk hâr'da...

dümeni aşktan yoksun

her daim sonraki rotada...

Bu gemi, aşkın kalbe tekfir seferi

Akıl almaz hızlı

hazsız, rüzgarsız dalgalanma

Güverte yoksulları, şafak/tan belirgin

yosunlardan örer zindanlarını

kendilerine kimi zaman

bazen de açıkgöz martılara...

ilmekleri sık, sığ sularda

mahpusluklarına sevinir yoksullar

kaçmayacak hiçliğe onca düşleri

ve martılara güven olmaz

ulaştırır hasretliye hasretliliği

diye hapsedilir,

çoğu tablonun, hep kara, M figürleri..

Sessiz kalınsa duyulacak sesin

Mağusa rıhtımından Rodos'a

geceden kalma sızmış balıkçılardan

kesilince homurdanma iniltileri

Güldem...güzel gemi..

Sal zincirlerini gözlerimin kıyısına

müracaatım şairin olmağa

göster kendini kızıl ay yakamozundan

ve kayarken şavkın sırtından bu yana

Dinleseler Paris'te duyulacak

Cenova'nın köhne limanında yazılıp,

Cartagena da pusmuş kartacalının

nişanlısına fısıldadığı şiirler...

Akdenizin sıcak kumlarında pişmiştir elleri

her bir mürettebatının

ve kalemleri kızgındır bu yüzden...

Bilmezler, şairdir

her bir

muvazzaf,

güverte yoksulu mahpus,

Lütfeyle kabul et kalemimi mürekkebine

Aşkı tekfir eyledi yüreğim,

muhacir bir gönülden, seferiyim

Güldem...güzel gemi...

hoş buldum seni,

geride yansın gardiyan suratlı

kalsın zalim aşk esirleri...

Sevda yüklendim sırtımın sol yanına

Kalemim kızıl kor ve de afilli

En büyük kaptan doldur mürekkebi

birazdan denize dalacak güzeller

su perileri, İskenderiye cariyeleri

Marmaris'in yeşilinden salınacak melekler

İlk şiiri atma şerefini bağışla bana

aşkın şehvaniliğini bıraktım karada

desturun olsun ki

dalsın kirpiklerim katmerli sevdaya

Güldem...

ağımı zindanımdan saldım

İskenderun yosunu kaldı şansıma

yumuşak, kadifemsi yosunlar

hiddetine dayanamaz hiçbiri

sözcük sözcük dizeceğim

sevda serpintilerinin...

martıları uzak tutun

kumarbaz fogları,

hain köpekbalıklarını,

ve hatta yunusların masumiyetini

diye çalmasın bir kereye mahsus düşlerini,

uzak tutun bu seferlik,

kendimi, zihnimle

içinde yarattığım

her bir mürettebatta aynı anda

gözlerimin ağına

bir peri takıldı sonunda...

Cennet kentinde değilsem eğer

dünya mekanında ilk,

sevdalımı buldum en sonunda.

Güldem...güzel gemi...

şair sefaletim,

şiir sancağım,

hoş geldin...

14/ 02 / 2014

Antakya