Güle Güle Gururum

-Sen mi ektin toprağıma bu kayıtsızlığı

Baharda donuyorum kışın bunalıyorum

Güller mi kokusunu yitirdi artık

Neden takvim yaprakları gittikçe kararıyor

Kaçırdı mı Merihliler bütün güzel kızları

Yoksa ben mi

Duyamıyorum hissedemiyorum göremiyorum

Uyuyorum yorgun

Oturuyorum yorgun

İstikbal senin diyen gururum

Çıkar bu girdaptan tükeniyorum

-Basitleştirmek mi bu aşkı senin muradın

Rüzgar haber saldı bana

Sabrı su gibi içmiş gelecekmiş ansızın

Tatmadın mı benim ile yalnızlığın huzurunu

Fotoğrafla konuşmayı kim başarmış söylesene

Eskiden güzel miydi bu kadar şarap

Ondan sonra yazmadın mı en güzel şiirini

Hem zaten

Fuzuli evladı değil misin sen

-Bir zamanlar yüreğim eski güneş kadardı

Böyle ışık sızmayan zindanı bilmezdim ben

Duvarlar dile geldi oymuş bir tek ilacım

Dinmez oldu şiirimin muhtacım diyen sesi

Doldur aşk şarabını

Susuz kalır kururum

Bu aşk beni mağlup etti

Anla beni gururum

-O zaten sana değil bana gönül vermişti

Gurursuz erkeklere tahammülüm yok derdi

Ayrılığı bilmeden bembeyaz mutluluğu

Kim tatmış dolu dolu

Senin için yıldızlardan fal açtım

Ay kadar nefis bir gül

Arıyor her tarafta

Bulacak eni sonu

-Sana yalnızlığıma ve bütün meyhanelere

Senin için çeyizimi dikiyorum diyen bir masuma

Duvarın sırdaşlığına konuşan fotoğrafına

Bu aşkı tercih ettim

Reddedileceğimi bile bile

Benden uzak nazenimden

Aşkımı dileneceğim

Karanlık korkutur beni

Elimden tut diyeceğim

Bana sakın engel olma

İnan kendimi vururum

Kapı açık haydi git

Beni terket ne olur

Güle güle gururum

-Pekala

Git kapan ayaklarına

Hem benden ol hem ondan

Sen kaybettin budala