Gülemez Olduk

Özlemler biriktirdik gönlümüzde

Umutla uyandığımız her güne

Katık olsun diye

Gelecek puslu gece gibi karanlık

Geçmişi düşler olduk

Kelimeler yetim kaldı dilimizde

Bir cümle kuramaz olduk

Sanatı unuttuk arka bahçede

Bir türkü dinleyemez olduk

Mezar mı kazıldı yoksa sevgiye

Bir avuç sevgiye muhtaç olduk

Suratlar asık kaşlar çatık

Kimselere gülemez olduk