Güller Ve Atlar

annem, otel örüyor yalnızlığıma

gül eğiriyor kirmenden, içime dokuyor

elleri Allah'ın evidir, rahmidir yeryüzünün

o düpedüz çığlıklı bir şiirin peygamberidir

annem, avuçlarında atlar beslemiş sürüyor

çocukluğumun üşümüş saçlarına

beni bu insanlara verme, beni buralarda koyma

benzim nar döküyor kimse bilmez

dediler: sen bir yalnızlık şemsiyesi aç bize

uzun yollardan ve kalabalık atlardan geliyoruz

çıt sesini çağırdım, içimde kocaman orman boşluğu

kuşlar hep başka şairlerin şiirinde uçuyor, ne güzel

kimliksizim, beni düştüler nüfustan, sayılmıyorum artık

nereye gitsem orada hep eksik tabureler, sohbetler, çaylar

annem kuş topluyor şiirime

Akatalpa dergisinin Ocak 2013 sayısında yayımlanmıştır.