Gülümsemeleri Karanlık Eylül

Sen sarı hüzün,

Sen erimeyen kar tanesi.

Aşkımın sırdaşı, aşığımın yoldaşı,

Sevdiklerimin mezar taşı!..

Aşinayım sana, yoluna, yolcuna

Gözünden akan yalancı yaşına

Hatta geç uyanan,

İsteksiz doğan sarhoş güneşine!

Aşinayım,

Taş kesmiş sır dolu yüreğine...

Korkarım alaca duruşundan,

Kara yazından,

Rüzgarlı bakışından,

Adsız kahırlarının hoyrat yalnızlığından

Ve en acımasız zamanlarındaki

Suskun kalışlarından...

Korkarım!..

Ey, soluksuz bekleyişlerinde

Güneşin gözlerini körelten

Gizemli bahar!

Ey, en uzak kayalıklarda sesi yankılanan,

Gölgesi önünde giden,

Gülümsemeleri karanlık eylül!

Ey, yorgun gönüllerin,

Toprağı öpenlerin adı!..

Git artık, git benden ne olur!

Avuçlarımda umut boğulmasın,

Düşlerim gölgelenmesin

Çaresizim!..

Çıkmaz sokaklarda

Duldasızım!..

Sen sarı hüzün;

Yazımı çalan iki gözüm,

Baharıma gölge oldun

Kışıma dokunma bari!..

19 Eylül 2009