Gülünç

husumet yaratmada öncü bir zaman

aramıza koydu ölüm gibi bir mazlumu

kendince dalga geçiyordu bizimle

gülünç geliyordu seni bu kadar sevmem

gökyüzünün ortasında seni görmem

yanında ne varsa küçülüyordu, anlamsızlaşıyordu.

sen büyüyordun

sevme alışkanlığım seni yüceltiyordu

beni seven bir adam olarak ölümsüzleştiriyordu

ölmüyordu hiçbir seven

yeniden doğuyordu cennetin kucağında

melekler kollarında getiriyorlardı seni bana

yüzün her zamankinden güzel

kalbin her zamankinden kapalı

ellerin her zamankinden sıcak

sevmeyişin her zamankinden acıtıcı

yok olmuyordun.

sadakatsizlik yaratmada öncü bir mekan

seviştiriyordu güpegündüz her şeyi

kimin eli kimin cebinde belli değildi

gülünç geliyordu seni bu kadar özlemem

rüyalarımda seni görüyordum

çevrende ne varsa soluyordu

sen parıldıyordun

gözlerim buğulanıyordu ışıltından

ağlasam ıslanıyordu sokaklar

soğuk bir rüzgar esiyordu doğumdan

üşüyordum

elinde bir battaniyeyle hiç gelmiyordun.

ne vardı seni benden böylesine alıkoyan

altı üstü.... saatlik yoldu mesafen

ne kadar uzun geliyordu gözüme

başka bir dünyada yaşıyordun sanki

başka bir zamanda yaşayan masal kahramanım gibiydin

uyuyan güzelimdin

öpmek kolay değildi.