Gülüşlerin Don Tutar

Kimseler bilmedi

Anlamak istemedi

Oysa

Bahar yüklüydü dallarım kırıldı

Kendimi hapsettiğim

En büyük mahpusumdun

Firarisiyim sevdamın

Yüreğinin kıyısında

Uçurtmam tel örgüye takıldı

İpi sende

Ya kurtuluşumsun

Ya da vakitsiz ölümüm

Kuytusuna saklandığın her gece üşüttü

Ve

Yüreğim dondu

Kanım çekildi

Boş ver

Gülmek bir cevher

Her çehreye yakışmıyor

Yakıştıramadığın

Zaten

Emanetti

Şimdi

Var git

Kıyamam

Yüreğimi bocalasam avuçlarına

Aklın durur

Kanın titrer

Üşürsün

Gülüşlerin don tutar