Gümüş Polenler

Öyle uzak öyle yakın

Gülüşün gümüş bir kuş

Saçların biraz daha uzamış

Öyle siyah öyle beyaz

Yüzün diyorum

Hüzün gölgesi akasyam

Düşlerine sızsam yorgun bir kentte

Islak bir rüzgar ve bulut

Sesine yağsam sonra güneşin sabahı öpüşünü

Tutsam avuçlarımda deli rengim

Sana helozanlar çizsem yedi renk

Sulara bıraksam suretimi usulca

Kan sıcakken aksa kalbime oryantal

Melez baksam bir aşka düğümlenen lif

Her yanım bahara batsa

Gül kokulu yusufcuk uçsa ağzının kıyısında

Ben senin gülüşünde su kıvamında nehir

Şiir sektirirdim uyurdun ellerin naif bir narkoz

Ben hep esmerdim seni özlerken

Yüzünde bir itiraz, gamze çizerdim kuma

Sular örterdi haritamı ellerin atlantis

Ağladığımız gecelerde biriktirdim yıldızları

Nar şafaklara dağılsın diye düşlerin

Adını susmak istiyorum Rüveyda

Tutarken gök kuşağını nefesinle

Dudaklarında buzul çözerken cehennem

Sana en uyumlu ölümü getireceğim

Seni bir türküyle vurup

Bir şiirle öldüreceğim...

Şimdi;

Özlediğim kadar hasretsin

Beklediğim kadar hayat

Sustuğum kadar tutsaksın

Sevdiğim kadar aşk

...