Gümüş Yengeç

(Yıkılmayan bir yanıma...)

Adım yalnızlık benim

Vuslatın gümüş çocuğu

Hiç bir şey bana değil-benim değil

Düşmüşüm gölgeme basıp

Kendime çarpıp parçalanmışım

Tek canlı anlamaz beni...

Ki sevmişim morunu siyahın

Ah göğe çiçek ekmişim

Duldasız kalmışım yeşil

Sonra bileklerimde bir bedevi

Tükenmiş zamanı kumun

Saatim güz de durmuş

Kil yemişim çocukmuşum

Saçlarından artta kalan annemin

Suya düşürmüşüm ayı

Gece ölmüş babam

Satmışım feriştahını hey hero

kınında çıkmış kılıç ki çıplak-

Bir yalnızlık- kan olmasa

Ölmeye iki kişi gerekmez

Sevmeye de

Bu yüzden kendi uğultumda

Ezgin bir cümle...

İşte böyle içime çekilirim

O şehir balgam söker

Taş düşürür kalbim

Akar yüzüm bir camda

İşte ben hep böyle beklerim...

Ah Polyanna ve Hektor

Kendi masalım bu

Yani kader mukadderdir

Soyut bir yazgı alnımın

Kurşuna bakan yüzdesi

Dar zamanlarda geniş açı...

Kilitte unutulmuş kapının

Önünde bekledim

Bilmezsiniz

Yanıtın olmadığı ezberim

Uzak bir evde düş yorumcu

Ben seni bende gizledim...

...