Gün Işığı İsteği

dönmek geçmişin sulanmamış alanlarına

kaldırım çiçeği kadar görünmez

ay ışığıyla tutuşan bir yürek

ve üçüncü bir göz manzarası

barışın yüzünü tanır kanlı ellerimiz

önden koşan bir çocuk yaklaşıyor düşlerimize

yeniden bitmek için çok geç

oluşmamış insanlar var aramızda

dokunarak kaçmak ölümün kucağına

sabrın taşını çatlatmaya ne gerek

ne yazık fikirler içeriyor kirli paslı beynimiz

arınmak mı isteriz şimdi biz

bir hayal dünyası kişiliksizi kadar yalnız

yakamoz gecelerinin sahilsiz şafakları

inandırın beni bu çağa, inanıyorsanız

inanmasın o dişi alçağa

yaşıyor musunuz