Gün Salgını Bir Hikaye

Dilimde p/aslı gibi bir küfürle

Çalıyorken karanlığı beyaza

Islaklığın s/araşıyor agrafında mehtabın

I

Soru işaretlerine sızıyor intihar şarkıları

Kör pencerelere k/anı asılıyor hayatın

Su sürdüsü solfejler yakıyor konfetileri

Güne s/ürüyor Avanos'ta hasat

Kınası yakılıyor çömlekten gecenin

Kan süzüllerinde

II

Köze k/arıyor gelin hamamlarını

Kertiyor hayat adisyonlarına remili

Bakla falına bakıyor gül g/özlü çingene

9/8' lik bir kahkaha salınıyor koyaklarına

Sıyırıyor ar'ını kispetinden eşkıya

İçine akıyor meneviş ürküleri

Son cemrede d/üşüyor erketelerine

III

Aşina mehtapların

Kandillerine rastık çekiliyor

Sünepe rüzgarlar dikiliyor bahta

Teğel tutmayan kadere

Sürgün argolar aşılanıyor

Değme zennubeler döllüyor ahdı

Küsümgülleri vuruyor ebemkuşağını

Ansızın kişil replikleri yıkıyor arşı

Gönül mendillerine kan tutuyor aşk

Nefesinde deliriyor tan p/içleri

Nazeninde b/uzlu bakışlar köreliyor

Yağmur kesiği aşklar askılanıyor mendireklerinde

Kavruk türküler yakılıyor

Boztepe'den Ganita yalısına

Kızlar Manastırında ebeleniyor sen yanım

IV

Kırıntıları dökülüyor kuyruklu yıldızın

Meteor yağmuruna işmar ediyor düş

Ahir zamanların aheste çekilen zılgıtlarında

Viran hatıralar fırlıyor güncelerinden

Feryadına kırkikindiler üşüşüyor

Nihavent faslında fısıldaşıyor koristler

Saz semailerinde ters yüz d/okuyor

Çıtkırıldımlaşıyor yazgısı zamanenin

V

Her mavinin a(r)dı deniz midir diye

Soruyor tüm y/arsızlığında hayat

Gün salgını bir hikayenin

Notagah nöbetlerinde

Kazası kılınıyor aşkın...