Gün S/ürüyor Geceler

Sek sek oynuyor ömür

Çizik taşların gönlü incin sokaklarında...

Artık açmıyor kapıları Bezirgânbaşı

Ve elim sende kalmıyor kıble esintilerinde

Köşe başında emme basma tulumba

Nedense küs dolaylarından çekiyor zılgıtı

Avurtlarımda viran bir mahpuslukken hayat

Gün s/ürüyor gecelerim kibirsiz...

Sevda belki de yalnızlar oratoryosu

Ve sanki ten ulantılarında tükeniyor harfler

Geride keman göz ediyor piyanoya

Dağılıyor si'ler kara tuşların şımarıklığında

Maestro diye sesleniyor spiker

Bugün ne kadar da es veriyorsunuz

Duruyor sahne utanıyor frak

Allegro bir yapıt canhıraş düşüyor sahneye

Önce birinci keman vuruluyor

Ardından yıkılıyor Obua ay ışığı sonatının üstüne

Birbiri ardına patlıyor davullar

Hayat iniyor ...

'mutluluk hapıma...'