Gün’dem
-//
gel ki;
günlerden pazartesi olsun
yorgunluğun çerçevesinden taşıp
zinde bir ruhla sarılalım
nereye gitsek telaşı tutsun aklımızı
kederi bırakıp kuşların gagasında
senin billur bakışlarında
yüzümün esmerliğini yıkasan
gel ki;
günler sarılı kalsın salıda
kuşlar uzak dursun
şakıyan ispinoz gölgesi bir bulvarda
dokunmazlığı kalksın ellerinin tutarken üşüyen ellerimi
oturup hasret gidersek
dört başı mamur bir parkın bankında
gel ki;
günlerden çarmıhtan çekilsin çar’şam’baya
gül uykusu biriksin bülbülün tutsak zarında
dolunay tutsağı bir gece
dökülsün ışığın boynuna nefessizce
çıkarma aklından
senden başka hiç bir şey
yakışmıyor bu yüreğe
gel ki;
günlerden saçının perçeminden yaşanılsın perşembe
bulut saklansın yağmur yüklü umuda
üveyikler oynaşsın efsunlu bir çerçevede
gel ki;
dua iklimine bürünsün cuma
temiz ve pâk yüreğimizle kıyama duralım sevgiye
giyindir yüreğimi yüreğine
misk-i amber dök geçtiğin her sokağa
filiz filiz çoğalsın aşk
dolasın kök sarmaşıklar gibi
tqn vakti sökülmemiş bir şafağa
gel ki;
ertesiliğe dalmasın cumartesi
sonralık olmasın içimiz
hoyrat bir türkü dolanırken ıslığıma
senin sesinde söz bulsun
nazlı başını yaslarken
özlemle omuzumun üstüne
gel ki;
günlerden pazar olsun
her pazarlığı unutarak
“ bu gün pazar !” diyen o şiiri okuyayım gözlerimin yeşili düşerken gözbebeklerine
“ bu gün pazar
sabahın demi demli çay buğusu
taze simit
ve ellerinin değdiği her tabağın izi
bu gün pazar efkarlı bir cigara dumanı
sonra nefesinin değdiği kahve kokusu..”
bu gün pazar ve ertesiye bırakmadan
ilik ilik tutkulu sevgi..
...
..
her gün senli
her gün sana dair ..