Gündüz Güneş Yanında Gece Ay
bir kitap okuttum
yalnızlığından
nefesinin gözlere vurduğu seherde
keskin begonyalar koktu
varlık ötesi
yokluğun
zıtlığında
genetikti salkım üzümlerinin yere düşüşü
hemen
onu bekleyenler yanına üşüştü
eğri büğrü
öğrendiklerim
yüzümdekileri, niyeti kötü biri gibi
aynaya olduğu kadarıyla yansıttı
iflah olmadı bu hayatta
zaman
istediğini elde edemedi
ağlayaraktan
bu sefer olmadı
gökkuşağı solgun ve darmaduman
çölleri
şelale kapladı
aksi gibi
rüzgar esti kalbime
senin sesin gibi
beste
hicaz makamı
dinle sürgüne giden yolcu çırağı
koynuma sokulan
yabancı dikenlerin bölünmüşlüğü
canımı yakıyor
bir büyü bu
sebebini kara kuyulara sakladığım
ama
bir türlü kendime itiraf edemediğim yıldızlarımın umarsızlığı
bir saklanbaç bu
ebenin olmadığı
senin hiç ortaya çıkmadığın bir oyunun başlangıcı
kapıları kapalı
hala aynı annenin
masum çocuğu tadında
kokuyor bahçeler
yalanların gururuyla
yarın
papatyaların sarı sokulganlığında
yamacına güneş konduğu an
geceyi hatırla
bil ki yalnız değilsin
ayda hemen yanında...
29.08.12