Gündüzler Bilmesin

görünmeyen duvarlar örülür

dört bir yanıma

terk edilmiş sokaklar olur meskenim

yalınayağıma serilir derbeder kaldırım

efsunlu tepelerin ardını düşler

sanrılı yüreğim

sol yanım büyülü deniz

sağımda zümrüt yeşili orman

bir hüzün akşamında çıkagelir

gelmez sanılan

en son

an

bırakın

iyice çöksün karanlıklar

sakın gündüzler bilmesin gittiğimi

son arzumsa sorulan

ne ağıt okunsun isterim

ne de gözyaşı dökülsün ardımdan

meyhanelerin önünden geçirin beni

kadehler dolusu iskoç getirsin barmen

dudağımda bir havana purosu

kulağımda himalaya ezgisi

beyaz bulutlara yazılsın başka bir roman

gökyüzümü sarsın gecenin soylu mavisi

çileli başımı sevda kokulu duman

23 Ocak 2006