Güne Armağan

Gün doğacak birazdan,

O gün ki; beni biz eden,

Güneş düşürecek sevdanı yüreğime,

Sıcak sımsıcak yağmur tanelerinde,

İçi beni dışı seni yakacak,

Güzel günleri hatırlayacağız,

Sonra;

Ebabil kuşları taşlayacak bizi,

Aşktan hissedemeyeceğiz,

Nuh un gemisi amortiden vuracak,

Bileti kaybedeceğiz,

Öyle kalacağım ki!

İki kişi;

Bir ben birde yalnızlığım,

Bu hayatta tek gizlendiğim,tek saklandığım,

Aldatmıştım onu seninle;

Ama aşkı derin,

Gel, nerede olursan diyor;

Benim yamacımdır sana en serin,

Denerdim bende;

Sensizliğe başka yüreklerde alışmayı,

Çoğulla tekil olurdum,

Hep küçük yazılırdı ismimin baş harfi,

İnsan olamazdım,

Ama;

Kendimi yalnızlığıma emanet,

Gülmelerimi gelecek yıllarıma miras,

Hüzünlerimi yüreğime,

Bu şiiri güne armağan,

Sevdamı ise senin gözlerine bıraktım...