Güne-eş

gözleri maviye bakan

elleri ince

ah o serencam

bir aydınlık gölge düşer

ardıma

sır değil

apaçık ortada gülücüklerim

sade bir sabun kokusu

limon kolonyası

ve duman tütünü getir

bana

bu parmaklar

etten sözden

aşermiş bir erkek gördüm

düşümde

bıyıklarını buran bir kadın

parmağı tetikte

bir bebek

gizlice

sanki çoğalıverdik

erkekte kadında

bebekte

cömert bir tebessüm

düşer yüreğime

cömert bir koku

sakın bir şey verme bana

vaat etme

şuramda

ince bir yol sana akar

sen ört bana çıkan tüm kapıları

umutlanma

acıya sevince

çenesi dağıtılmış

bir erkek yatar

kolumda

kim bilir kaçıncı kez

ayakları sürütülerek getirilen

liseli bir çocuk

tırnaklarına kan oturmuş

bir adam

ve her yanımdan akan

can acıları

sadece renkli odaları

aydınlatmıyor elektrik

et kokuları ve karanlık

dinamo kolu

birbirine bağlanmış kurdele

teller

kastanyet çeneler

sen kırmızıyı seversin

ben de

hele bir de

öpmeyi