Güneş Batar Gün Biter ve Ben Ölürüm

Güneş batar,gün biter ve ben ölürüm...

Selam veriyor yukarıdan kuşlar

Bulutları delip geçiyorlar

Yağmur damlaları yavaş yavaş dökülüyor yere

Sarsılıyor kaldırımların paramparça taşları

İki bina yukarımızda yaşlı bir teyze var

Sabahtan akşama kadar şarkılar söyler durur

Cadde başında akordeon çalar bir deli

Ruhumun sokaklarını en derinden vurur

Sönmeyen ışıklar var bizim oralarda

Ara sıra tutukluk yapar sokak lambaları

Sallanır bir o yana bir bu yana rüzgarın etkisiyle

Kimse bilmez nedir bu sessizliğin sebebi

Güneş batar,gün biter ve ben ölürüm

Karanlık bir diyara açılıyormuş sonsuzluğun kapısı

Kış bahçeleri artık kuraklaşmış

Yapraklar düşerken dallardan yere

Dünya'nın tüm çiçekleri solmuş,sararmış

Değdi tenime bir aşk esintisi

Yelken açma zamanı gelmiştir bulutların ötesine

Kanat çırpmalıyım belki de ay ışığının altında

Belki o zaman yıldızları görürüm

Güneş batar,gün biter ve ben ölürüm...