Güneş Çocuğu

Avuç, avuç tohum ektiğimiz topraklardan

Çıldırırcasına etrafı toz, duman eden

Acımadan kırıp döken

Rüzgârlardan

Fırtınalardan

Korunup

Zamana tutunan

Yaprakları barınak limanı eden

Her şafak

Vahşi karanlığı

Yırtıp gelen

Güneş'i kuşanan

Dallarda

Tomurcuklar açınca

Can hatırına

Yaşam gülümser

Hayat kucaklayan bahara

Gelincik çiçekleri, kan kızıl renge bürünürken

Harlanan arzudan haz, anne rahmine hızla dökülen dölüt

Ete kemiğe büründükçe

Dokuz ay

Geceli gündüzlü

Yaşam

Kordonuna tutunarak

Candan cana dönüşürken

Cenin olur

Umut olur

Kaşı hilal

Gözleri yıldız

Bakışları güneş

Kan revan içindeki

Çırılçıplak bedeniyle

Doğan bebek

Hak

Hukuk

Adaletten yoksun olan

Dünya'ya gelir

Sonra

Ya

Savaşlara

Ya

Yoksulluğa

Yenik düşen gülüşleri

Yüzünde kuruyan

Bir çocuk olur

Yada

Çıkar kavgasında

Egosuna yenilip

Acımak bilmeyen bir canavar olur

Ya da

Bu kavgada

Mazlum bir olur

Bir vakit

Ay

Güneş

Gömülür zifiri karanlığa

Umut parça, parça düşer şaşkınlığın çağlayanına

Özgürlük kavgasında, kızıl bir bayrak taşırcasına

Tan yeri memelerine tutunup gelen

Barış güvercinlerin kanatlarıyla

Yanak yanağa kalan

Kan çemberi içinde

Cudi Dağı'n yalnızlığına tutunup

İsyan eden

Güne gün taşıyan

Güneş çocuğu olur

Yas içinde akarken zaman, sıkılan kurşunlardan

Yuvasız kalmış

Kulak tırmalayan

Kuş çığlıklarıdır

Derelerde

Vadilerde yankılanan

Kürt kadınların susmayan ağıtlarına karışan

Dalda çiçekler

Toprakta tohum

Anne rahmine dölüt

Mezarda ismi bilinmeyen bir yiğide

Yakılan ağıt

Ya da özgürlüğe uzanan

Umut zılgıtlarında, susmayan kuş çığlıkları

Yer buldukça, ölüm yaşama dönüşür bir gün dercesine her ölüm

16.11.2020

İstanbul