Güneş Düşünce Üstüme
Haklısın ben kurdum bütün düşleri,
Akreple yelkovanın vuslatsızlığına,
Ben içtim ölümsüzlüğü çığlıksız dudaklardan,
Sabahsız gecelerin yarılarında,
Hayatta ne kadar suç varsa aşka dair,
Hepsini ben işledim nazarında,
Sen yazdın senaryoyu ellerinle,
Ben sessizce susarak oynadım.
Aşk üçlemesi filminde,
Ve şimdi film bitti!
Kapat gözlerini o pembe düşleri arama,
Sil gözyaşlarını boşuna harcama,
Aşk bir hayal görünmez ki aynalarda,
Hadi vur hançerini kanasın her yanım,
Kır camdan düşlerimi, zaten kırgınım,
Çiz elindeki kaleminle yüzümün hüznünü,
Bırak beni kendi halime gidişlerdeyim artık,
Ben çoktan unuttum sende unut gül yüzümü,
Benimle tutkuyla sevişirken yalnızlık.
Küstüm ben sana, hem de öyle küstüm ki,
Rüzgâr olsam fırtınaya çevrilirdim,
Hani koskoca okyanusta bir taka olsam,
Alabora olmaktan korkmazdım seninleyken,
Sen öyle vurdun ki beni derinden,
Şimdi batmaktan korkmuyorum okyanusa,
Hadi bir şiir yaz benim adıma,
Bir türkü söyle suskun rüzgâra,
Durma hadi kalan bir yerlerim varsa kırılmadık,
Kır kırabildiğince, ne desem boş işte,
Buzdan dağlar erir mi sanırsın?
Güneş düşünce üstüme.
Zaman tükendi benim için saatim durdu,
Aşk gönlümde bir kilit istesen de açılmaz,
Bir zamanlar güzel sözlerinle anahtarı vardı,
Avuçlarından düştü çamura arasan da bulunmaz.
En iyisi iki yol var bak ayrılığa çağıran,
Denizkızlarının sesini duyuyorum derinden geliyor,
Sen denizkızlarını da sevmezsin sesini duydum diye,
Üç günlük dünya da sevmek varken hani,
Geceyi dar edip, sevgiliye zehir içirmek niye,
Arzuladığın ölmemse ey yüce sevgili,
Ben gözlerini görünce öldüm bir kere,
Sözlerinin zehri dolanıyor damarlarımda,
Unut beni, seni unuttuğum gibi,
Sen bana aldırma,
Bu liman sığınaktır insanlara,
Gelir geçerler zaman misali,
Boş ver gönül aldırma,
Hangi aşk vazgeçilmez ki,
Bu altın sarısı yalan dünyada,