Güneş Gözlerindi

Yıldızlar düşerdi, durgun sulara

Firar ederdi ay, gece biterken

Umutlar tutunup, esen rüzgâra

Gitmişti sen bana, elveda derken

Vurmuştu çaresiz, zaman hasreti

Ardından anılar, yandı tutuştu

Çöktü üzerime,'Yok'un kasveti

Duvarlar dillendi, benle konuştu

Karıştı tüm sesler, teselli sitem

İlk ışık korkuyla, girerken camdan

Eşyalara indi, sessizce matem

Haber verir gibi, dünkü akşamdan

Yerim hiç olmadı, sen âleminde

Dönmedi geriye, esen o rüzgar

Yıldızsız göklerin, uzak vehminde

Gözyaşı taşıdı, bütün bulutlar

Uğrunda öldüğüm, sen güzel ece

Ölüm yokluk değil, yokluğun ölüm

Sanma ki bitecek, sensiz bu gece

Güneş gözlerindi, battı be gülüm