Güneş İs Kokuyor Sadece

kapat şimdi gözlerinin gaz lambalarını

üfle sönsün

güneş sönsün

bakkal Sabri'nin veresiye defteri

berber Halim'in makası

menekşeleri Asiye'nin omuzlarında

köşede yanakları alev alev çatı katı

üzeri yosma izmarit söndürülen

o koca deniz

üfle bir çırpıda sönsün

saçlarının yeşiline in

ez geçsin

böyle çimen çimen özlem kokusunu

kaldırımda yatan

evsiz barksız şiiri

yalıncak uykusuz karaltıyı

kapı gıcırtısını ki en çok onu seversin

ay eskizlerini yer çekimsiz sevişmelerle

ez geçsin

çocuklarla anlaşıp bir uçurtma as kendine

bilirsin, bilirsin ya

tüm ağaçlar elleri kelepçeli, tutuklu bu gece

ama farkındasın

sen değil güneş is kokuyor sadece

göğe takılı yalnızlık