Güneşe Mezarımı Kazıyorum 4

I-

Hz.eyübün sabrıyla sınanıyordu bu coğrafya

Hastalıkla,yoklukla yüzleştiriliyordu bedenler

Katlediliyordu insanlık bir zamane akılla

Analar yavrularıyla imtihan ediliyordu

Babalar ölümle korkutuluyordu

Vatanları ellerinden alınan insanlar

Sürgün yiyiyordu meçhullere

Lâl korkular biriktiriyordu..

Hala kan kokuyordu elleri zebânilerin

Hala gözleri vahşilik bakıyordu

Sahipsiz kalıyordu masumiyet

Kimsesiz kalıyordu teslimiyet

Kırılmıştı kalemi adaletin çoktan

Zalimlere gün doğuyordu

Durmadan bebelere ufak ufak mezarlar kazılıyordu.

Şahâdet getiriyordu yiğitler

Zulme baş kaldırıyordu hüseyinler

Saf'ı hak olan kocaman askerler

Kalabalık batılla harp ediyordu

Ama yetmiyordu..

Acı layık görülmüştü gönüllere

Gözyaşı sıradanlaşmıştı bu çirkin çağda

Yürekler parça parça bırakılmıştı

Tek sığınağı duâ olan diller bir sisteme kurban edilmişti ..

Ruhlarını iblise satıyordu iki yüzlü mahluklar

Tercih ediyorlardı karanlık ölümleri yaşama

Cansız kalmış buz kesmiş gözlere

Kırım revâ görülüyordu

Beyaz olan herşey siyah oluyordu

Toprak kan ağlıyordu

Gök kan kusuyordu

Mâbetler yakılıyordu şuursuzca

Kutsal olan herşey yerle bir oluyordu..

II-

Susuyordu herkes

Kulaklarını kapatmıştı çığlıklara

Evren sağır olmuştu insanlığa

Zehirli hançer saplanmıştı masumiyetin bağrına.

Gün zulme ağarmıştı

Yıkıntıların altında kalmıştı inançlar

Bombalanmıştı duygular

Menfaate kılıftı kılıçlar

Ve kesilen başlar..

Oysa öldürme diyordu dòrt kitap

Zulm etme diyordu şeytanın çocuklarına

Herkes tanrı olmak istiyordu

Azrâil yetiştiriyordu

Kendince kader yazıp kendince kader siliyordu

Cennetten vazgeçip cehennem tercih ediliyordu..

Gün kâbil ile hâbil günüydü;

Kardeş kanına şahitlik edecekti kâinat

Hz.muhammed'in ashâbına ihanet edecekti ümmet

Hariciler şehit edecekti yine hz.ALİ'yi

Yezitler ordular kuracaktı yine

Çarpık olacaktı imân islâm adına

Bòlünecekti birlik mezhep adına

Yoldan çıkanlar sapıklıklarına alet edeceklerdi kitab'ı

Var olan ayetleri yok sayacaklardı..

Daha kârun unutulmadı yerin altında

Lut'un kavmi daha bitmedi

Batmadı Nuh'un gemisi

Yakamadı nemrut'un ateşi ibrahimi

Kesmedi bıçak ismail'i

Yemedi balık yunus'u

Daha yenemediler musa'yı

Katletselerde yahya'yı

Öldüremediler isâ'yı

Durmadan HAK batılla savaştı

HAK'ka güvenenler asla yarı yolda kalmadı..

III-

Ararat mahsundur

Mescid-i haram suskundur

Kudüs perişan, kerbelâ sessizdir

Kûfe yalnız,şâm kimsesizdir

Filistin öksüz,medine yetimdir

Ayasofya hüzünlü,kâbe kederlidir

Hilâfet başsız,islâm taçsızdır

Küfre dalmış ağızlar hep birden

Hâla cahiliye döneminde düşünceler

Tarihin temelini inkarda sòzler

Ikrâ'ya kör bakar hala gözler

Hâla furkan'a tabi olamadı kalpler

Kızıl deniz ağlar,balıklı göl sızlar

Cûdi dağı durur öylece şaşkın

Taşlar bile haykırırken arş'a

İnsan nankördür hâla ilaha ...

Elbet beşere mahşer vardır

Amele mizân

Şer're azap vardır

Hayra izân

Sıratda görünür cesaret

Arafda kalır esaret

Kiminin nurdur alnında

Kiminin şer

O sana vekildir

Kime baş eğdiysen..

IV-

Sağır bir sessizlik hakimdi rüzgâra

Halep'te minâreler devrilmişti insanlığın üstüne

Mısırda kiliseler can veriyordu yetimlerin sesiyle

Papazlar zulme ortaktı

Hahamlar mazlum'a ah'dı

İmamlar laf'a dergâhtı

Yerin dibine giriyordu kutsal mâbetler

Kemikleri sızlıyordu peygamberler

Ayaklar altında kalıyordu mânevi değerler

Bir bir koparılıp atılıyordu yaprakları kitapların

Binlerce yıl uğruna yaşanılan topraklar

Bir hiç'e kurban ediliyordu..

V-

Ve ben şiirler yazıyorum gözyaşlarına

Duâlar ediyorum mazlumlara

Karınca misali su taşıyorum yangına

Beyaz bayraklar dikiyorum ağlama duvarına

Gece uykularımdan uyanarak

Ölen çocuklara ninniler söylüyorum

Orta doğunun her bir karışına

''BARIŞ'' diye haykırıyorum

Durmadan güneşe mezarlar kazıyorum...

16-10-2014/izmir