Gün/eşim Tutuldu

Bir güneş tutuluyordu görüyordum

Kara peçe çekiyordu suratına

Dünyaya haram kılıyordu sevgisini

Belki nefret ediyordu...

Belki de yıllardır bu anı bekliyordu....

Evet güneş tutuluyordu

Karanlıklara umut doğuruyordu

Ağladığını görmesinler diyeydi belkide

Üzgün müydü,utanıyor muydu..

Kim bilebilirdi ki..

Her güneşin kararmasına kim mani olabilirdi ki

Güneş gibiydi her gördüğü insanın çehresi

Açılmaya yüz tutmuş solmuştu hevesi

İnsanlar itiyordu karanlığa, dışlıyorlardı

Yabani gözüyle takılıyorlardı

Güneşini solduruyorlardı insanın

Hevesini paralıyorlardı

Karanlıkla ört bas ediyorlardı

Yine görünmüyordu güneşin izleri

Kendi içine hapsolmuştu filizleri

Elbet bir gün karanlık kapanacak

Güneş yeniden konumunu bulacak

Bir avuç gözyaşı ıslanacak dudaklarda

Gafillerin yer bulamadığı son duraklarda...