Güneşin Bana Doyacağı Günü Bekliyor

Öyle kötü ki sensizlik

Heryanıma yapıştı

Sökmek çıkartmak istiyorum

Ama birtürlü olmuyor

İçime işlemiş kaybolmuyor

Kalbim beni dinlemiyor

Yaşadığı onca acıya rağmen ayakta

Gene seni istiyor

Sensizliğe dayanılmıyor

Bitiyorum tükeniyorum

Kendimi rüyalarda kandırmaktan sıkıldım

Mutlu uyanıp ağlamaktan

Mucizeye inanmaktan

Bir gün geri geleceğine inanmaktan

Bunların hepsinden sıkıldım

Sensiz aldığım nefesten bıktım

Zihnim bulanık aklım perişan

Uçsuz bucaksız biryerde siluetim

Güneşe bakan gözlerim güneşin düştüğü yerde

Toprağa bakıyorlar

Sana kavuşmayı bekliyorlar

Ya da acı veren şeylerden kurtulmayı

Güneşin bana doyacağı günü bekliyor...