Güneşin Karası Çocuk
hey çocuk
ey kara çocuk
yüzün karasi değil
güneşin karası çocuk
güler mi ?
bu çocuk
neden gülsün ki !
her şeyi inkar edilmiş
yaşam hakkı elinde alınmış
tek seçeği
sokakta yaşamak
aç susuz
ya mendil satar burunlar silinsin diye
burunları yukarda olanlara
trafik levhasında bekleyen araçların
ansızım
korku hüzün bir anda görülür
cam silmeyi bekler çocuklar
yine bakıyor kara çocuk
kimse bakmıyor
bu yüzlere
güneşte kavrulmuş yüzleri
yetim yurtsuz çocuklar
iki tekerekli payton arabasını çeker
kağıt toplayan çocuklar
sokakta çöp vagonu arasında
her gördükçe insan
yine mezara gidip gelir
görünce yürek sızısı
yürek parçalıyor
oyun oynama çocuk
zamanı değil
senin oynun dilenmek
aç susuz kalma çocuk
sonra hasta olursun
çocuk üşümeyeceksin
hasta olmayacaksın
kaç ölüm bekler gözünü
bilmem
kaç umut var gözünde
bir ekmek uğruna
yaşamın ölümünde
umudu yokken
yaşarken umut var
gözlerinde
yaşarken umudu yok sayanlar
kahrolasın deme çocuk
yeter artık
lokmalarını rahat yesinler kadere bağlamışlar
Tanrının güzel evlatları
sürünen evlatlar Tanrının hayırsızları saymışlar
geleceği yok edilenler
bizim çocuklarımız
asıl hırsızlar
köhnemiş saltanatın beyleri
örtün gerçekleri
uyutun tüm insanları
uyanmasınlar ki başlarına ne gelir
bilmem
vallahta astılar kestiler yaktılar
halen örtün örtün
örtün tüm kirlenmişlikleri
örtün gerçekleri
uyanacak elbette
bir gün olacak sabahları
bu çocukların..
8 temmuz 11 Uzay