Güneşin Kızı

İçimde ağlayan bir ben var varlığına minnettar

Gözlerinle sevişiyor senden habersiz

Hiçbir eylül sen kadar içimi ısıtmıyor

Yangınım harman olsa da, yokluğuna bile sevdalıyım.

Koşulsuz sevmeler acı verirmiş bazen

Sebepsiz gidişler kadar olmasa da

Masalsıdır bütün aşklar imkansızsa

Olsun adım adım gittiğin güne bile aşığım.

Bir ben tanıyorum vaz geçmek nedir bilmeyen

Gitmediğini bilip gelmeyeceğini de ezber eden

Ne isyanlar ettim sabahları kapıda gördüğüm anlarda

Dedim ya ben seni sensizken de sevmeyi öğrettim kendime.

Kızıla kamçı vurup alevi tutuşturan saçların olmasa

Denizlere rest çeken imbatı gözünden öpen gözlerin aramasa da

Mermi misali sözlerin acımasa da sen dolu gönlüme

Hayalinle ağlamayı sevdim papatya yapraklarında

Yıldız kalmadı dilek tutacak, getirmedi hiç biri seni

Yazmadık kelam kalmadı seni anlatacak, duymadın

Adını güneş yazdım, yakan olmadı daha böyle

Varlığına hasret yokluğuna tutsak yaşamayı sevdim güneşin kızı..