Günler Sessiz Suskun Karanlık

Bir yorgunluk sarmış ruhumu

Canım acıyor; nefes aldırmıyor

Bir hasret sarmış ruhumu

Neye baksam tedirgin ediyor

Bana nefes aldırmıyor

Takılı kaldım hayallere

Gözlerim dalıyor uzaklara

Sensizlik acısıyla yoruldu kalbim

Düşündükçe özlemle doluyor duygularım...

Geceler, sessiz suskun karanlık

Gündüzler gecelerden farksız

Etrafta var bir sessizlik

Herkes çekilmiş yalnızlığa

Sevinçler kaybolmuş; sevgiler susmuş

Güneş solgun, çevre solgun , gönüller suskun

Ümit doğsun gönüllere

Güzellikler yayılsın çevreye

Sevgiler ölmesin, aşklar ölmesin, gönüller ölmesin!...