Günün En Varoş Halidir Özlem

günün en varoş halidir özlem,

hani sevdiğini mısralarla yaşatırsın ya,

hani göz bebeklerinde okursun ya en sevdiği romanı,

her zerresini özlersin ya gülüşünün,

işte cıkmaz bir sabaha hoşgeldin,

cünkü günün en varoş halindesin...

çünkü sen onu yürekten özledin...

.....

teninin kokusu sinerya bulutlara,

hani yağarya damla damla sensizliğine,

işte düşünemezsin, ıslanırsınya...

çünkü sen onun sırılsıklam aşığısın...

göz yaşların terletirya seni,

ufkunda göremezsin ya hiç bir kuru gül yaprağını,

hani uykunda sıcrarsınya aniden,

hıckırıklara boğulmuş gibi susar,konuşamazsınya,

işte aşkın en kırmızı şarabındasın,

yudum yudum tadarsınya dudaklarını,

işte sen onun sırılsıklam sarhoşusun...

cığlıklar arasında kaybolurya geceler,

hani bi mektup yazmak gecer ya içinden,

sessiz bir vagonda haykıra haykıra okursunya duygularını,

utanır,kıpkırmızı olursunya,

ve onun gözbebeklerine iki damla gözyaşı olur,

akarda durduramazsınya...

işte cıkmaz bir geceye daha hoşgeldin,

cünkü gecenin en varoş halindesin,

çünkü sen onu candan özledin....

...........

şairliğin tutarya aniden,

bir bir dökersinya içini,

cağlayanlarda seyre dalarsınya gökyüzünü,

yaradılışa dair ne varsa hisseder,

parcalarsınya gecmişini,

yalnız olduğun her anıya bir kilit vurur,

onun hayalinde acarsın ya mutluluk kapılarını,

hani birden sinirlenir,

ve onun yemyeşil gözlerindeki benliğine kıyamazsınya,

Allaha yalvarır her gecesinde onu istersinya,

işte cıkmaz bir sabaha hoşgeldin,

çünkü günün en varoş halindesin,

çünkü sen onu yalvarırcasına cok özledin...