Günün Her Vaktinde Sen!

Uyku tutmuyor geceleri,

Hep seni düşünmekten...

Sıyrılmak isterim senli düşüncelerden,

Yüreğim yaralanır pek derinden...

Derken;

Sabahlamışım! ..

Düşündüğüm, yine sen...

Yaptığımız kahvaltılar gelir aklıma;

Çatalı tutuşun,

Ekmeği bandırışın...

Daha da içlisi,

Çay içerken 'oh? çekişin...

Günün her vaktinde sen;

Masamda çalışırken,

Bir fincan kahveyle odaya girişin...

Beş çayı içerken,

Kıtır kıtır gevrek yiyişin...

Hep buluştuğumuz yerden kalkardı tramvay,

Güller açan bir parktı,

Oturduğumuz, yakınında...

Kapıdan eve daldığımda;

Karşımda süslendiğin ayna,

Tozpembe ojen hâlâ masanda...

Pardösünü de almamışsın,

Portmantoda...

Müzik kutunla albümün yan yana,

O en sevdiğin panda da;

İpek fuların boynunda,

Nedendir, anlamış değilim hâlâ...

Televizyon hep sevdiğin kanalda,

Kumandası da;

Koltuğunun yanı başındaki sehpada...

Gazeten bıraktığın sayfada;

Ayrılık yazılmış falında,

Altı harfli bir kelime kalmış bulmacanda;

İlk dört harfi ?elve?, son harfi ?a?...

Ceketimin iç cebinde,

Tam kalbimin üzerinde,

Vesikalık fotoğrafın...

Ne garip!

Yıllarca tebessüm eden yüz ifadende,

Sanki bir öfke var şimdilerde...